
Ég hef alltaf verið einn af þeim sem hef aldrei haft neitt sérstaklega gaman af því að eiga afmæli einfaldlega vegna þess að mér finnst leiðinlegt þegar það er verið að óska mér til hamingju. Allir eitthvað svo væmnir og svona öðruvísi en þeir eiga að vera. Ég veit ekki hvar þessi óbeit mín á afmælisdeginum mínum byrjaði en mér hefur alltaf fundist þessi dagur leiðinlegur og ekkert meira spes en einhver annar dagur. Ef ég mætti ráða þá myndi ég vilja eiga afmæli 29.febrúar og þannig sleppa við þetta vesen. Ég er núna að reyna að njóta þess að ég verð bara 29.ára í klukkutíma í viðbót þegar þetta er skrifað. Ég ætla svo að renna yfir þessu þrjátíu ár mín á næstu vikum með því að skoða hvað mér hefur tekist að gera og hvað ég er ánægðastur með. Ég ætla mér að renna yfir t.d. skólaferil minn sem er ekki til að klappa fyrir, uppgjör mitt við fótboltann, tónlist og margt leira -> allt á gagnrýnin hátt, FUCK YEAH!



